Βρυκόλακας η παγκοσμιοποίηση

Βρυκόλακας η παγκοσμιοποίηση

Άθως Κοιρανίδης, Μέλος Δ.Σ.

2 Φεβρουαρίου 2019


Τον Μάιο 1983 σε άρθρο του στο Harvard Business Review, o καθηγητής οικονομικών του Πανεπιστημίου Harvard Theodore Levitt δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Παγκοσμιοποίηση των Αγορών».  Με το άρθρο του αυτό ο καθηγητής Levitt κέρδισε ανεπίσημα τον τίτλο του θεμελιωτή του όρου «Παγκοσμιοποίηση» παρόλο που ο όρος αυτός αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1944 μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο και ξεκίνησε να συζητείται ευρέως από πολλούς οικονομολόγους στις αρχές της δεκαετίας του 1980.

Έκτοτε, ο όρος «παγκοσμιοποίηση» απέσπασε πληθώρα ορισμών και ερμηνειών.  Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο όρισε την παγκοσμιοποίηση ως «την αυξανόμενη οικονομική αλληλεξάρτηση των χωρών παγκόσμια μέσω του αυξανόμενου όγκου και ποικιλίας διεθνών συναλλαγών αγαθών και υπηρεσιών, της ελεύθερης ροής κεφαλαίου διεθνώς, και της γρήγορης και ευρείας διάχυσης της τεχνολογίας».  Το Wikipedia όρισε την παγκοσμιοποίηση ως «την διαδικασία αλληλεπίδρασης και ενσωμάτωσης μεταξύ ανθρώπων, οργανισμών και κυβερνήσεων» ενώ κάποιοι την όρισαν ως «μέθοδο καπιταλιστικής επέκτασης μέσω της ενσωμάτωσης των τοπικών και εθνικών οικονομιών σε μία παγκόσμια, ανεξέλεκτη διεθνή αγορά».

Η παγκοσμιοποίηση αναπτύχθηκε πρωτίστως λόγω της τεχνολογικής προόδου στις συγκοινωνίες και στις επικοινωνίες.

Η ανάπτυξη της αλληλεπίδρασης και διαδραστικότητας μεταξύ ανθρώπων, οργανισμών και κυβερνήσεων επέφερε την ανάπτυξη του εμπορίου, των ιδεών και των κουλτούρων. Αυτά προκάλεσαν σωρεία θετικών αποτελεσμάτων όπως μεταφορά ιατρικής γνώσης από τις προηγμένες χώρες στις υπανάπτυκτες, διευκόλυνση των τουριστικών μετακινήσεων, ανάπτυξη των διεθνών αθλητικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, εκτόξευση των τηλεπικοινωνιακών δυνατοτήτων για διαδραστική μεταφορά ήχου και εικόνας, απόκτηση εμπειρίας πολλαπλών κουλτούρων, μοδών, καταναλωτικών συνηθειών και γαστρονομικών παραδόσεων.

Παρόλες τις πολλές θετικές συνέπειες, η παγκοσμιοποίηση επέφερε λίγες αλλά πολύ αρνητικές επιπτώσεις.  Η πιό σημαντική είναι η διεύρυνση της οικονομικής ανισότητας μεταξύ του πληθυσμού της γης.  Ενώ οι προσδοκίες ήταν ότι η τεράστια ανάπτυξη στο διεθνές εμπόριο θα βοηθούσε περισσότερο τους φτωχότερους λαούς της υφηλίου, στην πραγματικότητα συνέβη ακριβώς το αντίθετο.  Οι πλούσιοι έγιναν πλουσιώτεροι και οι φτωχοί φτωχώτεροι.  Τα στοιχεία που παρατίθενται στις ετήσιες εκθέσεις του διεθνούς οργανισμού Oxfam αποδεικνύουν αυτό το απογοητευτικό γεγονός.   Από το 2008 όταν άρχισε η οικονομική κρίση μέχρι το 2018 οι δισεκατομμυριούχοι σχεδόν διπλασιάστηκαν ξεπερνώντας τους 2.200.  Το 2018 οι περιουσίες των 26 πιο πλούσιων ανθρώπων παγκοσμίως άγγιξαν τα US$1,4 τρις, ποσό που ισοδυναμεί με τον συνολικό πλούτο του 50% του πληθυσμού της γης.  .  Ενώ κατά το 2018 το πιο φτωχό κομμάτι του πληθυσμού της γης είχε απώλειες εισοδήματος που έφτασαν το 11%, οι δισεκατομμυριούχοι του πλανήτη είδαν τον πλούτο τους να αυξάνεται κατά 12%.  Σύμφωνα με την έκθεση, καθημερινά 10.000 άνθρωποι πεθαίνουν επειδή στερούνται την πρόσβαση σε κάποιο σύστημα υγείας ενώ ο μισός περίπου πληθυσμός της γης έχει εισοδήματα κάτω από €5,50 την ημέρα.

Η δεύτερη πιό σοβαρή αρνητική επίπτωση είναι η διάβρωση των εθνικών ταυτοτήτων.  Οι εθνικές γλώσσες, οι θρησκείες, τα έθιμα, οι παραδόσεις, οι γαστρονομικές και ενδυματολογικές συνήθειες και οι μουσικές έχουν αλλοτριωθεί από την αλληλεπίδραση με αυτές άλλων εθνών. Η αλλοτρίωση επιταχύνθηκε από την έξαρση στη λαθρομετανάστευση η οποία προκλήθηκε από την εύκολη επικοινωνία των καλύτερων συνθηκών διαβίωσης στις ανεπτυγμένες χώρες σε σύγκριση με αυτές στις υπανάπτυκτες.

Η τρίτη σοβαρή αρνητική επίπτωση της παγκοσμιοποίησης είναι η διεθνής τρομοκρατία.  Η φτωχοποίηση των υπανάπτυκτων λαών σε συνδυασμό με την διάβρωση των εθνικών ταυτοτήτων, καλλιέργησαν την οργή των υπανάπτυκτων λαών απέναντι στις ανεπτυγμένες χώρες και έθρεψαν αμυντικούς μηχανισμούς αντίδρασης μεταξύ αυτών και η τρομοκρατία.

Είναι εμφανές ότι η νέα τάξη πραγμάτων, που επιβάλλεται στα πολιτισμικά και πνευματικά ευάλωτα έθνη του πλανήτη μας μέσω της παγκοσμιοποίησης, διεγείρει αμυντικούς μηχανισμούς αντίδρασης στους επιρεαζέμενουςν λαούς αναπτύσσοντας τον εθνικισμό και την τρομοκρατία. Τα έθνη αντιλαμβάνονται σιγά-σιγά ότι η παγκοσμιοποίηση είναι γι’ αυτούς ένας βρυκόλακας με αγγελικό προσωπείο που ποδηγετείται από την πλούσια ολιγαρχική ελίτ του πλανήτη και τους αφαιμάσσει. Όσο εξελίσσεται η προσπάθεια της παγκόσμιας ολιγαρχικής ελίτ να κηδεμονεύσει τον πλανήτη, τόσο θα εντείνεται η αντίδραση, ο εθνικισμός και η τρομοκρατία.

Share this post

Leave a Reply

Your email address will not be published.