Η απελπισία άλλου ενός αμετανόητου Δι-ζωνικού

Η απελπισία άλλου ενός αμετανόητου Δι-ζωνικού

Άθως Κοιρανίδης, Μέλος Δ.Σ.

6 Οκτωβρίου 2018

Ένας-ένας οι αμετανόητοι Δι-ζωνικοί απελπίζονται, συγχύζονται και εξευτελίζονται.

Τον περασμένο μήνα, ένας εκ των στυλοβατών και θερμών υποστηρικτών της Δι-κοινοτικής Δι-ζωνικής Ομοσπονδίας («ΔΔΟ»), ό έγκριτος νομικός και επί σειρά ετών μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας, Πόλυς Πολυβίου προέβη σε μία απέλπιδα προσπάθεια αναβίωσης του ετοιμοθάνατου, βρεττανοτουρκικής επινόησης συνταγματικού μοντέλου λύσης ΔΔΟ, καταθέτοντας δημόσια πρόταση για σταδιακή αποδοχή των τετελεσμένων της εισβολής και κατοχής με την ψευδαίσθηση της προοπτικής μελλοντικού σωφρονισμού της Τουρκίας για εξελικτική βελτίωση των τετελεσμένων και επίτευξη βιώσιμης λύσης του προβλήματος.

Αυτό το μήνα, ένας άλλος φανατικός υποστηρικτής της ΔΔΟ, ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου, σε μία έξαρση θυμώδους απογοήτευσης, επιτέθηκε, ως «τυφώνας» σύμφωνα με την εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ η οποία αποτελεί το εκφραστικό όργανο του κόμματος του, κατά όσων δεν απαιτούν την άνευ όρων επανέναρξη των συνομιλιών για επίτευξη της όποιας λύσης, και κάλεσε το λαό να ξεσηκωθεί με παρόμοιο τρόπο που ξεσηκώθηκαν οι χιλιάδες εκπαιδευτικοί όταν έκριναν ότι επλήγησαν τα εργασιακά τους συμφέροντα από τις αποφάσεις της κυβέρνησης.   Η ένταση της απογοήτευσής του ήταν τέτοια που δεν του επέτρεψε να αναλογιστεί τον κίνδυνο που ελλοχεύει σε αυτή του την πρόταση η πιθανότατη αντίδραση των αντιφρονούντων  στην παρ’ ελπίδα υιοθέτησή της, δηλαδή η οργάνωση μία πολλαπλάσιας έκτασης αντιδιαδήλωσης,  με απρόβλεπτες συνέπειες διχασμού.  Το μέγεθος της απόγνωσής του ήταν τέτοιο που δεν τον άφησε να αντιληφθεί ότι η πρότασή του αυτή βρίσκεται σε αντιδιαστολή με τις συχνές επικλήσεις του τον τελευταίο καιρό για ομόνοια και συστράτευση του λαού, των κομμάτων και της πολιτικής ηγεσίας για διεκδίκηση των δικαίων του λαού μας.  Το βάθος της απελπισίας του ήταν τέτοιο που τον τύφλωσε να διακρίνει την ταύτισή του με τις θέσεις του αντιπολιτευόμενου ΑΚΕΛ, το οποίο την επομένη προσχάρως τον καλωσόρισε στο στρατόπεδό του μέσω της εφημερίδας ΧΑΡΑΥΓΗΣ.

Στην προσπάθειά του να διορθώσει τις εντυπώσεις που προκάλεσαν οι αιχμές που άφησε η πιό πάνω αναφορά του κατά του Προέδρου Αναστσιάδη, την επόμενη μέρα, υιοθετώντας γκεμπελικές μεθόδους εκφοβισμού, προφήτευσε ότι έρχεται «εθνικό τσουνάμι» και κάλεσε όλες τις πολιτικές δυνάμεις και το λαό να στηρίξουν την προσπάθεια του Προέδρου της Δημοκρατίας όπως αυτή εκφράστηκε κατά την ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και να στείλουν ηχηρά μηνύματα στη διεθνή κοινότητα ότι η ελληνοκυπριακή κοινότητα δεν συμβιβάζεται με την κατοχή. Είναι άξιον απορίας σε ποιές πολιτικές δυνάμεις αφού έμπρακτα και όχι λεκτικά, μόνο το ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ επιδεικνύουν διάθεση συμβιβασμού με τα τετελεσμένα της κατοχής.

Ο Αβέρωφ Νεοφύτου φαίνεται να αισθάνεται απογοητευμένος που ο Νίκος Αναστασιάδης, ο μέντορας και στυλοβάτης του, ο πάλαι ποτέ υπέρμαχος της ΔΔΟ, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το έργο του όπως-όπως κλεισίματος του Κυπριακού όταν βρέθηκε στο τιμόνι της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού έκρουσε πρήμναν αφενός μπροστά στην σθεναρή αντίσταση του κυπριακού λαού και της βάσης του κόμματός τους και αφετέρου στις έντονες αντιδράσεις των Αμερικανών και Ισραηλινών των οποίων τα συμφέροντα δεν θέλουν την Τουρκία να εξασκεί έλεγχο επί της Κυπριακής ΑΟΖ την οποία θέλουν να εκμεταλλευτούν.  Ο Αβέρωφ Νεοφύτου φαίνεται να αισθάνεται προδωμένος από τις ΗΠΑ που, λόγω αλλαγής των γεωπολιτικών δεδομένων, έχουν επαναξιολογήσει την στάση τους έναντι της Τουρκίας και των δύο Ελληνικών κρατών και δεν είναι έτοιμοι να παραχωρήσουν τον έλεγχο της Κύπρου στον άφρωνα νεο-οθωμανιστή Ερντογάν.

Το πρόβλημα του κ Νεοφύτου,  όπως και των λοιπών αμετανόητων δι-ζωνικών είναι ότι βρίσκεται εγκλωβισμένος στις παραδοσιακές θέσεις του των τελευταίων δεκαετιών και δεν έχει το ψυχικό σθένος να αναγνωρίσει ότι αυτές έχουν αποδειχθεί εκ των πραγμάτων εσφαλμένες.  Το πρόβλημα του Αβέρωφ Νεοφύτου διογκώνεται από το γεγονός ότι έχει να διαχειριστεί τις προσωπικές του φιλοδοξίες για διαδοχή του Νίκου Αναστασιάδη στην προεδρεία της Δημοκρατίας.  Τυχόν παραδοχή της διαχρονικά εσφαλμένης θέσης του για φανατική υποστήριξη της ΔΔΟ θα σήμαινε τον ενταφιασμό της μέγιστης φιλοδοξίας του και πιθανόν το τέλος της πολιτικής του σταδιοδρομίας στην ηγεσία του ΔΗΣΥ.  Βεβαίως, η συνέχιση της εσφαλμένης πορείας τον θέτει όλο και περισσότερο ενάντια στη βούληση όχι μόνο της πλειοψηφίας του Κυπριακού λαού αλλά και της πλειοψηφίας της βάσης του κόμματός του.  Καημένε Αβέρωφ.  Μπρός κρεμμός και πίσω ρέμα.

Share this post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *