Τα χρυσά διαβατήρια και η κάλπικη ανάπτυξη

Τα χρυσά διαβατήρια και η κάλπικη ανάπτυξη

Το πρόσφατο δυσφημιστικό δημοσίευμα της Αγγλικής εφημερίδας “The Guardian” περί πώλησης από την Κυπριακή Δημοκρατία «χρυσών βίζων» σε εκατοντάδες πάμπλουτους αλλοδαπούς, συμπεριλαμβανομένων Ρώσων και Ουκρανών ολιγαρχών που κατηγορούνται για διαφθορά καθώς και πολιτικά εκτεθειμένων προσώπων με σημαντική επιρροή και αμφιλεγόμενο ιστορικό, θύμισε δημοσιεύματα της περιόδου 2012 – 2013 περί «απαγωγής» του κυπριακού τραπεζικού συστηματος από καταθέτες παρόμοιου ποιοτικών χαρακτηριστικών.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, από το 2013 που τέθηκε σε ισχύ το σχέδιο πολιτογράφησης μέσω επενδύσεων μέχρι σήμερα, εισέρρευσαν στην κυπριακή οικονομία περισσότερα από €4 δις από την παραχώρηση υπηκοοτήτων σε πέραν των 1.000 πάμπλουτων αλλοδαπών.    Το σχέδιο προνοεί την παραχώρηση υπηκοότητας έναντι επένδυσης είτε €2 εκ. σε ακίνητο είτε €2,5 εκ σε επιχείρηση ή κρατικά ομόλογα, χωρίς υποχρέωση διαμονής παρά μόνο επίσκεψης κάθε 7 χρόνια.  Λόγω των δικαιωματων ελεύθερης διακίνησης και εργασίας σε όλη την επικράτεια της Ευρωπαικής Ένωσης που προσφέρει η κυπριακή υπηκοότητα, το φαινόμενο έχει ενοχλήσει την Ευρωπαική Επιτροπή που έχει ξεκινήσει εις βάθος διερεύνησή του.

Εκτιμάται ότι το μεγαλύτερο μέρος των €4 δις που εισέρρευσαν την τελευταία 5ετία στην κυπριακή οικονομία κάτω από το σχέδιο αυτό διοχετεύτηκαν στην αγορά υπερπολυτελών κατοικιών και διαμερισμάτων πρωτίστως στην παραλιακή περιοχή Λεμεσού.  Πολλά από τα ακίνητα αυτά αγοράστηκαν στα χαρτιά και οδήγησαν στην ανέγερση των περιβόητων πολυόροφων πύργων που δεσπόζουν της πόλης.  Η υπέρμετρη και τεχνητή ζήτηση ακινήτων μεγαλης αξίας προκάλεσε την εκτόξευση των τιμών σε εξωφρενικά επίπεδα που αγγίζουν τις €25.000 ανά τετραγωνικό και ξύπνησε την ψευδαίσθηση που επικρατούσε προ δεκαετίας σε δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας ότι έχουν πλουτίσει από την υπεραξία των ακινήτων περιουσιών τους.

Ο οικοδομικός οργασμός που προκλήθηκε από την ταυτόχρονη ανέγερση των πολυτελών πολυόροφων πύργων αναντίλεκτα αναζωογόνησε τον κατασκευαστικό τομέα προκαλόντας ευεργετικές συνέπειες σε παρεμφερείς κλάδους, προξενόντας αύξηση της απασχόλησης.  Η εξέλιξη αυτή σε συνδυασμό με την πρωτοφανή αύξηση του τουριστικού ρεύματος λόγω των γνωστών προβλημάτων της Τουρκικής αγοράς και την επακόλουθη ανέγερση νέων ξεδοδοχιακών μονάδων, επιτάχυναν την ανάκαμψη της οικονομίας η οποία φυσιολογικά θα επέρχετο ως επακόλουθο της έξαφνης τεχνητής δραστικής συρρύκνωσής της ως αποτέλεσμα του κουρέματος και της καταστροφής του τραπεζικού συστήματος.

Η συγκυριακή ανάπτυξη της τουριστικής βιομηχανίας και η τυχοδιωκτική πολιτική πώλησης υπηκοοτήτων έναντι επενδύσεων σε συνδυασμό με την προηγηθείσα τεχνητή κατακόρυφη μείωση του ΑΕΠ επέφεραν την επίτευξη γρήγορων ρυθμών ανάκαμψης και την βελτίωση 2 από τους βασικούς μακροοικονομικούς δείκτες, αυτών της αύξησης του ΑΕΠ και της ανεργίας.

Δυστυχώς όμως, οι διαχρονικές παθογένεις της κυπριακής οικονομίας δεν έχουν βελτιωθεί έστω και στο ελάχιστο. Το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος παραμένει εξωφρενικά ψηλό, ο δημόσιος τομέας διατηρείται υπέρογκος και σπάταλος, η ανταγωνιστικότητα βρίσκεται στο ναδίρ, η διαφθορά  σαρώνει, το τραπεζικό σύστημα παραπαίει λόγω των μη εξυπηρετούμενων δανείων που κυμαίνονται σε πρωτοφανή παγκόσμια επίπεδα, η κοινωνική ανισότητα διευρύνεται και η οικονομία υπερεξαρτάται από στους τομείς του τουρισμού και των υπηρεσιών.

Με μεγάλο μέρος του πλούτου των Κυπρίων να έχει ήδη ξεπουληθεί στους ξένους κερδοσκόπους και το πολιτικό σύστημα να έχει απαχθεί από ένα ολιγαρχικό, διεφθαρμένο, κομματικό κατεστημένο, υποταγμένο στην «παγκόσμια κυβέρνηση», η σανίδα σωτηρίας που ακούει στο όνομα υδρογονάνθρακες είναι αμφίβολο αν θα προσφερθεί στον κυματοδαρμένο κυπριακό λαό.  Θεός φυλάξοι.

Share this post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *